در ۴ جولای، جونو، فضاپیمای بدون سرنشین ناسا سفر نزدیک به پنج ساله خود را در فضا به پایان رساند و ماموریتش که مطالعه بر روی سیاره مشتری است را برای اولین*بار آغاز کرد.
در ابتدا این فضاپیما باید در مدار قطبی مشتری مستقر شود. این خطرناک ترین قسمت ماموریت جونو است و این چیزی است که ناسا امسال به جای نگاه کردن به آتش بازی*های تعطیلات آخر هفته، بر روی این ماموریت متمرکز است. هنگامی که جونو در ۴ جولای به مقصدش نزدیک شد، جاذبه گرانشی قوی مشتری شتابی به فضاپیما داد که سرعتش به بیش از ۲۴۱ کیلومتر بر ساعت می*رسد و جونو را تبدیل به سریع*ترین ساخته دست بشر ساخت.
بعد از رسیدن به ماکزیمم سرعت ۱۶۵,۰۰۰mph (266,000 km/h)- که با این سرعت ۹دقیقه طول می*کشد تا به دور زمین بگردد- جونو موتورهایش را روشن می*کند. این همان قسمتی است که نیاز به مهارت دارد.
وزن فضاپیمای جونو۳۵۰۰ پوند(۱۶۰۰kg) است و سرعتش ۲۱۵ برابر سرعت صوت است. برای کاهش سرعت، موتورها برای ۳۵ دقیقه بی وقفه ۱۷،۶۰۰ پوند (۷۹۰۰ kg ) سوخت را سوزاندند.
همه چیز طبق برنامه پیش رفت و این مانور خطرناک جونو را در مدار مشتری قرار داد و تا ۱۸ ماه دیگر، در این مکان باقی خواهد ماند و مطالعه بی*سابقه*ای را بر روی میدان*های قوی مغناطیسی و گرانشی مشتری شروع می*کند.
اگر این اتفاق نمی*افتاد، این ماموریت ۱.۱۳ میلیاردی بدون بازگشت برای مشتری در اعماق فضا بدون استفاده می*شد که در نوع خود شکستی بزرگ به شمار می*رفت.
ناسا تنها یک بار این شانس را داشت تا موتورها را در ساعت ۱۱:۱۸ بعد از ظهر ۴ جولای روشن کند.
این فضاپیما در مدار قطبی این سیاره قرار گرفته تا ترکیب، میدان گرانشی، میدان مغناطیسی، و مَگنِتوسفِرِ مشتری را بررسی کند. جونو همچنین تلاش*هایی برای یافتن سرنخ*هایی در مورد چگونگی تشکیل شدن این سیاره، از جمله احتمالِ داشتنِ یک هستهٔ سنگی، مقدار آب موجود در ژرفای جوّ آن، توزیع انبوه جِرمی، و بادهای عمیق آن خواهد داشت.
جونو دومین فضاپیمایی است که مدار مشتری را دور می*زند؛ پس از فضاپیمای گالیله که از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ این سیاره را دور زد.
فضاپیمای جونو نیروی مورد نیاز خود را از آرایه*های خورشیدی می*گیرد، روشی که معمولاً توسط ماهواره*های مستقر و مشغول به کار در مدار زمین و یا در منظومهٔ شمسی درونی استفاده شده، در حالی که مولد گرما-الکتریک رادیوایزوتوپی معمولاً برای مأموریت به بخش بیرونیِ منظومهٔ شمسی و فراتر از آن استفاده می*شود، با این حال، برای جونو، سه بال خورشیدی، که بزرگترین پانلی است که تا کنون بر روی کاوشگرهای سیاره*ای مستقر شده، نقشی اساسی در ایجاد ثبات در فضاپیما و تولید قدرت بازی کنند.
نام این فضاپیما از اساطیر یونانی-رومی بر گرفته شده: ژوپیتر حجابی از ابرها برای پنهان کردن فساد خود، در اطراف خود جذب می*کرد اما همسر او، الهه یونو، توانست به درون ابر بنگرد و ماهیت واقعی ژوپیتر را ببیند.