کنترل جدایش جریان و شوک بر روی بال هواپیما

در این پی دی اف توضیحاتی درباره جدایش جریان و راه های کنترل آن خواهید دید. به نظر بنده این فایل خیلی مختصر و کاربردی مطالب رو بیان کرده و برای علاقه مندان آیرودینامیک نه تنها مفید بلکه واجبه :

درواقع موضوع مهمي كه در مورد سطوحي كه توليد ليفت مي كنند مطرحه، بحث جدايش جريان هست….هر قدر جدایش به تاخیر بیافته، حالت واماندگی بال به تاخیر افتاده و هواپیما در زوایای حمله بیشتری می تونه عمل کنه، به عبارت دیگر نسبت L/D افزایش پیدا می کنه که جزو آرمانهای یک مهندس آیرودینامیک هواپیماست!…. در اين فايل كه توسط آقاي مجتبي حيدري گردآوري شده است اين روشها به دو دسته تقسيم شده اند….۱) روش غيرفعال (Passive)  و ۲) روش فعال (active)

 

در روش اول با وسايل مهمي مثل vortex generator, Slats, Riblet آشنا خواهيد شدو در روش دوم  تمهيداتي مثل دمش و مكش جريان و … معرفي خواهند شد…

برای مثال اخیرا سکان عمودی هواپیمای مسافربری بوئینگ ۷۵۷ که به  Active Flow Control – AFC مجهز بوده، تست کردند… اونجور که در خبرها دیدم روشی که بکار رفته بود تزریق سیال بود… با این کار جدایش جریان دیرتر اتفاق می افته، اثر رادر افزایش پیدا کرده و کلا میشه مساحت دم رو کوچکتر کرد و در نتیجه وزن و درگ کمتر رو برای هواپیما به ارمغان میاره….

کلمات کلیدی: کنترل جریان – کنترل جدایی جریان – flow seperation –  جدایش – ایرفویل – راه های کنترل سیال – دمش و مکش – تزریق سیال در جریان روی ایرفویل

2 دیدگاه درباره “کنترل جدایش جریان و شوک بر روی بال هواپیما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *