معرفی هواپیماهای کشاورزی

قاسم حیدری کارشناس مکانیک: هواپيماهاي سمپاش نوعاً يك نفره بوده و تعداد زيادي از آنها با موتور پيستوني شعاعی كار مي كنند. در سالهاي اخير نوع پراپ جت آنها نيز به بازار آمده است. در هواپيماهاي سمپاش محل استقرار خلبان به صورت خاصي بالاتر از ديگر هواپيماهاست و دليل اين موضوع حفظ جان خلبان اين هواپيماها هنگام برخورد آنها با زمين مي باشد. دلیل دیگر این نوع پیکربندی، اشراف مناسب خلبان نسبت به زمین زراعی است. زيرا اين نوع هواپيماها با توجه به ماموریتشان، با سرعت كم و در ارتفاعات پائين پرواز مي كنند. سرعت حداكثر اين هواپيماها از ۲۰۰ تا ۲۸۰ كيلومتر بر ساعت و سرعت واماندگي (stall) آنها حدود ۸۰ تا ۱۲۰ كيلومتر بر ساعت مي باشد. اين هواپيماها داراي نرخ اوجگيري از ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ پا در دقيقه مي باشند و برد آنها از ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ كيلومتر مي باشد.

ر فیلم زیر می توانید پرواز و مانورهای یک هواپیمای کشاورزی را مشاهده کنید:

بهترين نوع اين هواپيماها را كه وزن برخاست آنها ۳.۵ تا ۵.۵ تن مي باشد، كشور لهستان مي سازد. هواپیماهای سمپاش در رده هواپیماهای غیر نظامی و از هواپیماهای سبک  به شمار می رود. لازم به توضیح است که تمامی هواپیما ها با عنوان SHE در هوانوردی جهانی خطاب می شوند و تنها هواپیماهای درمادر میگ  ۱۸ از نوع َ M-A18&M-B18و M18-BS که در خدمت اسکادران شرکت هواپیمایی خدمات ویژه هم هستند با عنوان MASTER خطاب می شوند و این عناوین به دلیل نوع هندلینگ هواپیما است. این هواپیماها دارای قدرت مانوری بالا می باشند.

اهمیت هواپیماهای سمپاش در کشاورزی

این هواپیماها می توانند  مساحت بسیاری را به سرعت و بدون اخلال در خاک و محصولات زراعی در حال رشد پوشش دهند. هواپیمای کشاورزی می تواند با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ مایل در ساعت بدون اغتشاش جریان هوا بر روی محصولات زراعی پرواز کند، این کار مهم است زیرا برخی از آفات و بیماری ها می توانند آسیب های جدی را تنها در یک یا دو روز ایجاد کنند و با سمپاش های زمینی برای اینکه بخواهیم کل زمین را سمپاشی کنیم احتمال اینکه چندین روز طول بکشد وجود دارد. این در حالی هست که با سمپاش های زمینی صدمات زیادی به محصولات وارد می شود.

از اهمیت های این مورد در کشاورزی، بهینه سازی انرژی وکشاورزی صنعتی و پایدار است چرا که ما می توانیم با استفاده از یک هواپیما (که در اکثر موارد به صورت اجاره ای می باشد) چندین کار از جمله سمپاشی، کودپاشی، بذرپاشی و در بعضی اوقات برای اتفاء حریق، انجام دهیم و دیگر نیازی به صرف سوخت و هزینه بیشتر برای انجام عملیات های کشاورزی نیست.

هواپیماهای کشاورزی در توسعه اقتصاد و خود کفایی کشاورزی و امنیت غذایی نقش مهمی دارند و دلیل این ادعا استفاده کشورهای پیشرفته و توسعه یافته از این مهم است. در کشاورزی صنعتی استفاده از ادوات و ماشین آلات کشاورزی در سرعت بخشیدن و تولید انبوه تسریع کار بسیار مهم است و اینجا است که هواپیما نقش خود را بدرستی ایفا می کند. توسعه و تولید متناسب با مصرف تنها در گروی یکپارچگی زمین های کشاورزی است و تولید تک محصولی با توجه به تناسب های اقلیمی است که می تواند جواب گوی جمعیت و شعار خود کفایی باشد و ابزار لازم و نیروی متخصص اهل کار می تواند پاسخ درستی به حل این مشکل بدهد. کشاورزی تزیینی و تولید محصولات لوکس در بسته بندیهای شکیل جوابگوی نسل آینده نیست بلکه  تولید انبوه و البته سالم می تواند این مشکل را برطرف کند و حتی می تواند بازاری جهانی داشته باشد.

کاربرد هوایی برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار می گیرد .از هواپیما و هلیکوپتر برای بذرافشانی برنج و گندم، برگ ریختن پنبه قبل از برداشت، مبارزه با آتش سوزی جنگل و مرتع، حفاظت از جنگل ها، غذادادن به ماهیها ، ذوب کردن برف و کنترل پشه هایی که سلامت عمومی را تهدید می کنند استفاده می شود . همه اینها به علاوه عملکرد معمولشان در استفاده از علف کش ها، حشره کش ها و کود به میوه، سبزیجات و محصولات خوراک دام است .

تاریخچه هواپیماهای کشاورزی

سمپاشی محصولات با حشره کش در دهه ی ۱۹۲۰ در ایالات متحده آغاز شد .اولین هواپیمای کشاورزی که به طور گسترده استفاده می شد هواپیماهای دو باله تبدیل شده ی مازاد جنگ بودند، مانند De Havilland Tiger Moth and Stearman .

پس ازاینکه حشره کش ها و قارچ کش موثر در دهه ی ۱۹۴۰ توسعه داده شد و کودافشانی هوایی توسط مرکز تحقیقات دولت در نیوزیلند توسعه یافت، هواپیماهای بال ثابت به منظور استفاده در کشاورزی ساخته شده و رایج شد. در سال ۱۹۲۱، در یک آزمایش در اوهایو، غبار آرسنات بر فراز درختان “کاتالپا”  برای کشتن لارو “بید ابوالهول”  پخش شد. با هدایت بخش کشاورزی اوهایو ستوان A. Macready ، یک خلبان ارتش ایالات متحده، اولین کاربرد آن را با کرتیس اصلاح شده JN-6 یا “سوپر جنی” اجرا کرد.

هواپیمای دو باله کرتیس در سال ۱۹۲۲، برای پاشیدن سم بر مزارع پنبه در نزدیکی تالولا، لوس آنجلس برای کنترل آفت ها مورد استفاده قرار می­گرفت. در سال ۱۹۲۳، شرکت سمپاشی هاف دلند (جدّ هواپیمایی دلتا) نخستین سری تجاری سمپاشی محصولات زراعی را با هواپیمای ویژه اش انجام داد.

کاربرد هوایی تا یک چهارم از ارائه تولید محصول در کشاورزی آمریکا را در برمی­گرفت. کشاورزان برای استفاده از هواپیما ارزش قائل می شدند زیرا آنها می توانستند مساحت بسیاری را به سرعت بدون اخلال در خاک و محصولات زراعی در حال رشد پوشش دهند.

در روزهای آغازین، هواپیماهایی که برای کاربردهای هوایی استفاده می شد مازاد جنگ بودند. یکی از آشناترین هواپیماهای آموزشی جنگ جهانی دوم، هواپیمای دوباله­ ی کابین خلبان باز “استیرمن” ( بوئینگ) بود . استیرمن ها فراوان و ارزان بودند، و به بسیاری از کهنه سربازان فرصت ورود به کسب و کار دادند . اما در دهه ­ی ۱۹۵۰ ، صنعت کاربرد هوایی شروع به توسعه هواپیماهای ویژه که برای کاربردهای هوایی ساخته بودند کرد .

خلبانان باید گواهینامه خلبان تجاری و همچنین یک نامه صلاحیت کار به عنوان یک خلبان کشاورزی را داشته باشند . چون پرواز سطح پایین و چرخش سریع ممکن است مخاطره آمیز به نظر رسد، این خلبانان حرفه ای بسیار آموزش دیده اند و در مورد کار خود بسیار جدی می باشد.

2 دیدگاه درباره “معرفی هواپیماهای کشاورزی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *