خاطره ی سفیر سابق ایران در فرانسه

در ادامه خاطره ای از سفیر سابق ایران در فرانسه خواهید خواند. اگرچه موضوع آن مرتبط با هوافضا نیست اما نمونه ای از وضعیت جامعه فرانسه را نشان می دهد. شما بعد از خواندن این خاطره می توانید مقایسه ای بین جامعه خودمان و فرانسه داشته باشید! خاطره از آنجا شروع می شود که جناب سفیر برای خرید به یک فروشگاه زنجیره ای رفت.

ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺳﺎﻝ ۱۳۷۳ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﻭﻝ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﯾﺲ ﺩﺭ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﺯﻧﺠﯿﺮﻩ ﺍﯼ Auchane ‏( ﺷﺒﯿﻪ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ‏) ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﺧﺮﯾﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﭼﻬﺎﺭ ﻓﺼﻞ ‏( quatre tepmps Les ‏) ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻪ ﻻ ﺩﻓﺎﻧﺲ ﭘﺎﺭﯾﺲ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﺮﯾﺪ ﺭﻓﺘﻢ ﺳﺮ ﺻﻨﺪﻭﻕ . ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۴۰ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮﺷﺎﻥ ﺷﻠﻮﻍ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻟﺬﺍ ﺻﻨﺪﻭﻗﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﻠﻮﺕ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻡ .
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ ﻭﺭﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻧﺎ ﻣﺘﻌﺎﺭﻓﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺁﺩﻡ ﻣﺮﺗﺒﯽ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﺘﯿﺎﻁ ﺳﺮﻭﭘﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻭﺭﺍﻧﺪﺍﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻋﯿﺐ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﺩ ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻡ !

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﯼ ﻫﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺻﻒ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﮐﻼﻓﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪﻧﺪ.ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﺧﺎﻧﻢ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﺧﺮ ﺻﻒ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻢ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﻭ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺭﺻﻒ ﺟﺎ ﺯﺩ ! ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﺬﮐﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺶ ﺑﮑﻨﻢ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﻣﻘﺪﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺧﻮﯾﺸﺘﻨﺪﺍﺭﯼ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﮐﻠﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﯿﺪﻡ !

ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻡ ﺗﻮﺟﻬﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ ﺻﻨﺪﻭﻗﺪﺍﺭ ﻧﺼﺐ ﺑﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ . ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻃﻼﻉ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﺯ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﺑﺮﺧﯽ ﮐﺎﻻﻫﺎ ﺗﺎ ﺗﺨﻔﯿﻒ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻭ … ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﻭﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺗﻮﺟﻬﻢ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻣﯿﺨﮑﻮﺏ ﮐﺮﺩ . ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ: ” ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺍﻭﻟﻮﯾﺖ ﺑﺎ ﮐﻬﻨﺴﺎﻻﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎﯼ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ “.ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻠﺖ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﯼ ﺗﻌﺠﺐ ﺁﻣﯿﺰ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺁﻣﺪﻡ ﻭ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪﯼ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻒ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮔﺸﺘﻢ .

ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻫﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻘﯿﻪ ﺧﻠﻮﺕ ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻗﺒﻠﯽ ﺩﺭﺱ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺍﻭﻝ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻﯼ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﻭ ﺩﯾﺪﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ” : ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺳﺮﯾﻊ، ﻭﯾﮋﻩ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ۱۰ ﻗﻠﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ! “ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﺮﯾﺪﻡ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﻻﺟﺮﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻭﻗﻬﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭﺑﺎ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺁﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻡ .

ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺻﻒ ﻫﺎﯼ ﺻﻨﺪﻭﻗﻬﺎﯼ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﭗ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺻﻒ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﻣﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﺻﻨﺪﻭﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺁﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺧﺮﺍﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺳﺮﺻﻨﺪﻭﻗﺪﺍﺭ ﻧﺎﻇﺮ ‏( ﺳﻮﭘﺮﻭﺍﯾﺰﺭ‏) ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻡ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ … ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻦ ﺷﺪ ﻭ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺟﻠﻮ ﺩﯾﺪﻡ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥﺻﻨﺪﻭﻗﺪﺍﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ : ” ﺻﻨﺪﻭﻗﺪﺍﺭ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻣﺒﺘﺪﯼ‏( ﮐﺎﺭ ﺁﻣﻮﺯ‏) ، ﺍﺯ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﻣﻤﻨﻮﻧﯿﻢ “.ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﺘﻮﺍﻟﯽ ﻣﺮﺍ ﯾﺎﺩ ﺍﺻﻞ ﻗﺮﺁﻧﯽ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﺳﺪ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﺪﯾﺪﻡ ﻭﻟﯽ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﯾﺪﻡ… ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﺎﺩ ﺳﺨﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﻗﺎﯼ ﻗﺮﺍﺋﺘﯽ ﺩﺭ ﺩﺭﺳﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ ﻗﺪﯾﻤﻬﺎ ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ ﻫﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺍﺯ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻬﺎ ! ﻧﮑﻨﺪ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺸﯽ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ !

ﺑﻪ ﺩﺭﺍﯾﺖ ﻣﺪﯾﺮ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﺍﺣﺴﻨﺖ ﮔﻔﺘﻢ . ﺭﻓﺎﻩ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻧﻘﺼﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﻋﻠﺖ ﮐﻨﺪﯼ ﮐﺎﺭ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﺍﻭ ﭘﯿﺸﺎﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ، ﻋﻠﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻭﻗﺖ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺻﻒ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺗﻠﻒ ﻣﯽ ﺷﺪ، ﻧﻪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﺭﻭﺣﯽ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺻﻨﺪﻭﻗﺪﺍﺭ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ ﻧﯿﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ ﯾﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮐﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻋﺎﻣﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺳﺎﺯﯼ ﺗﺤﻤﻞ ﻭ ﻣﺪﺍﺭﺍ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ.

منبع: پارسینه

در پایان این سوال را از شما دانشجویان محترم می پرسیم که اولا چرا چنین چیزی در جامعه ما دیده نمی شود و ثانیا راه حل بدهید!

4 دیدگاه درباره “خاطره ی سفیر سابق ایران در فرانسه

  1. پوریا

    باید بشینم فکر کنم ، نمیدونم چرا
    خیلی ممنون زیبا بود البته چنین موارد جالبی تو کشور ما هم هست
    اما انقدر کمه که با دیدنش انگار ما شاهد یک معجزه هستیم که اون موارد هم از خوبی خود فروشنده هست نه مدیریت مثل اون مغازه ای که داخلش نوشته بود
    :جنس فروخته شده با کمال احترام پس گرفته میشود!
    با ید بشینیم فکر کنیم واقعا” چرا؟

    پاسخ
  2. رضا

    سلام.این جمله معروف که مبادا دیکری در عمل به قران از شما پیشی گیرد فرموده امیر المومنین حضرت علی (ع) در لحظات پایان عمر مبارکشون هست.

    پاسخ
  3. ژاندارک

    سلام
    اینها به خلاقیت آدما ربط داره.اینجا و اونجا نداره.هر آدمی در کارش میتونه خلاق باشه و از فکرش استفاده کنه و به کارش نظم بده.متاسفانه ما این چیزا به نظرمون عجیب میاد ازبس اعتماد بنفسمون ضعیفه.من از دست خودم و جوونهایی مثل خودم دلخورم که مملکت مال ماست و منتظریم بالایی ها بهمون کار بدن.باید خواسته مون اونقدر قوی باشه که نتونن تو ردیف بودجه جایی برای ایجاد اشتغال نذارن.واقعا حیفه عمرمون اینجوری داره تلف میشه.مسئولان وظیفه دارن به جوانها رسیدگی کنند.ما هم وظیفه داریم خیلی جدی ازشون بخواهیم.

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *